Zaprojektowana przez inżyniera Carlo Cartiera z Leghorn i zbudowana w latach 1896-1898 willa łączy w sobie elementy gotyckie, renesansowe i mauretańskie.

Jego wieża, strzelnice, boniowanie, ostrołukowe okna i fryzy, a także loggia z kolumnadą są świadectwem eklektyzmu, który charakteryzował rezydencje bogatej burżuazji i szlachty w Europie w drugiej połowie XIX wieku. Spadziste dachy pokryte czerwoną dachówką przypominają styl budynków alpejskich, a eleganckie ażurowe fryzy zdobią centralną część domu i są powtarzane w łukach drzwi i okien, również na wewnętrznym dziedzińcu.

Trzy z czterech bram z kutego żelaza, które zapewniają dostęp do willi, są wsparte na wieżyczkach z akroterami, podczas gdy główna brama jest wspierana przez dwie starożytne oryginalne wieże, niegdyś używane jako posterunki strażnicze. Wieże te, z ostrołukowymi oknami i ozdobnymi fryzami, wychodzą na główną ulicę, tworząc majestatyczne i imponujące wejście.
Willa zajmuje powierzchnię 2000 metrów kwadratowych i obejmuje główny dom, duży ogród-park, budynki gospodarcze, dom myśliwego i duży dziedziniec. Wewnątrz eleganckie schody z zabytkowymi kamiennymi balustradami prowadzą do salonu, jadalni i pokoju oświetlonego loggią z polichromowanym szkłem i delikatnymi kwiatowymi dekoracjami. Boczne schody prowadzą do loggii z dużymi oknami z widokiem na ogród.

Prywatna część willi, znajdująca się na antresoli, składa się z dwunastu pokoi, a także licznych innych pomieszczeń usługowych. Wewnętrzne schody łączą loggię z parterem na pierwszym piętrze. Na parterze taras ze schodami prowadzi do ogrodu i sadu.

Duży dziedziniec na północnym zachodzie łączy willę z budynkami gospodarczymi, które obejmują pokoje dla służby, łazienki, kuchnie, szopę, spichlerz i pokój myśliwski. Z biegiem lat części willi zostały zaanektowane w celu zwiększenia funkcjonalności i funkcjonalności nieruchomości.